De provincie Limburg gebruikt cookies om jouw surfervaring op deze website gemakkelijker te maken.

Strikt noodzakelijke cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om in de site te navigeren, of om te voorzien in door jou aangevraagde faciliteiten.
Functionaliteitscookies
Deze cookies verbeteren van de functionaliteit van de website door het opslaan van jouw voorkeuren.
Prestatiecookies
Deze cookies helpen om de prestaties van de website te verbeteren, waardoor een betere gebruikerservaring ontstaat.
Online surfgedrag gebaseerde reclame cookies
Deze cookies worden gebruikt om op de gebruiker op maat gemaakte reclame en andere informatie te tonen.

A tot Z (Weetjes)

Limburg boomt

Esdoorn weetjes

Esdoornhout is erg geschikt voor het maken van stoelen, tafels en andere meubels. Het heeft een fijne, gelijkmatige structuur en kan tegen een stootje. Daardoor is het ook ideaal voor houten vloeren, speelgoed, sportartikelen en … muziekinstrumenten! De esdoorn zorgt in Canada ook voor heuse suikerfeesten.

Muziekinstrumenten

's Werelds beroemdste violen werden in esdoorn gemaakt. Onder meer de beroemde Italiaanse vioolbouwers Stradivarius en Guarneri del Gesu gebruikten esdoorn in hun violen. Om de houdbaarheid te verzekeren en de klank te verbeteren werden ze wel chemisch behandeld.

Canadese suiker

Het meest gekende esdoornproduct is echter de esdoorn- of ahornsiroop. Overheerlijk op pannenkoeken en een perfecte suikervervanger.

Aan de overkant van de oceaan wordt de siroop uit verschillende esdoornsoorten gewonnen, maar de suikeresdoorn (Acer saccharum) is de bekendste en meest productieve.

De esdoorn bezorgt Canada niet alleen een lekker (export)product. De boom inspireert ook in verhalen, liedjes en kunst. Meer nog: het esdoornblad is het nationaal symbool van Canada en siert dan ook de rood-witte vlag.

In Canada zijn de suikerfeesten zelfs een oude traditie. De Canadezen vieren dan het ontwaken van de natuur, het moment dat het sap terug begint te stromen.

Van sap naar siroop

De Noord-Amerikaanse Indianen gebruikten esdoornsap al heel lang. Met tomahawks maakten ze inkepingen in de bomen en vingen het sap op in leren zakken. Het werd onder andere gebruikt om te koken.

Vandaag wordt geoogst zonder bijlen. Het sap wordt afgetapt via geboorde gaatjes en stroomt via buizen naar verzameltanks. Na de winning verwerkt men het in zogenaamde "sugar camps" of "sugar houses", waar het sap wordt gekookt in ketels of tanks. Het vocht verdampt en geconcentreerd sap blijft over. Voor één liter siroop is wel veertig liter sap nodig.
Als het sap nog verder indikt, ontstaan blokjes suiker.

Bomenbrandstof

Ondanks alle technologie die bij het winnen van esdoornsap gepaard gaat, liggen natuurlijke processen aan de basis. De bladeren van bomen maken suikers - brandstof - aan. Heel wat bladverliezende bomen slaan die suikers in de winter ondergronds op. In het voorjaar pompen ze de suikers met de sapstroom naar boven voor een snelle start.

Maar wat is dan zo bijzonder aan de suikeresdoorn? Heel eenvoudig: de hoeveelheid suiker in én de sterkte van de sapstroom.

Het sap wordt vooral in de maanden februari, maart en april verzameld, afhankelijk van de klimaatomstandigheden. Ideaal zijn nachten met temperaturen onder het vriespunt en relatief warme dagen. Een goede boom levert tussen de 10 en 100 liter per seizoen en blijft 100 jaar productief.