De provincie Limburg gebruikt cookies om jouw surfervaring op deze website gemakkelijker te maken.

Strikt noodzakelijke cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om in de site te navigeren, of om te voorzien in door jou aangevraagde faciliteiten.
Functionaliteitscookies
Deze cookies verbeteren van de functionaliteit van de website door het opslaan van jouw voorkeuren.
Prestatiecookies
Deze cookies helpen om de prestaties van de website te verbeteren, waardoor een betere gebruikerservaring ontstaat.
Online surfgedrag gebaseerde reclame cookies
Deze cookies worden gebruikt om op de gebruiker op maat gemaakte reclame en andere informatie te tonen.

A tot Z (Weetjes)

Limburg boomt

Perenvuur of bacterievuur

De meidoorn heeft vele pluspunten op het vlak van landschap, natuur en cultuur. Maar je moet wel opletten voor bacterievuur of perenvuur. Deze plantenziekte wordt veroorzaakt door de bacterie "Erwinia amylovora". Die tast planten aan die tot de familie van de Rosaceae behoren, zoals meidoorn, lijsterbes, krentenboompje, cotoneaster, vuurdoorn, maar ook appel- en perenbomen.

Fruittelers, boomkwekerijen en sierteeltbedrijven vrezen de ziekte door de besmettelijkheid en ernstige gevolgen. Bacterievuur komt niet alleen in fruitplantages voor. De ziekte duikt ook op in openbaar groen en tuinen.

Slijmerige druppels

De bacterie Erwinia amylovora overwintert in wondjes op stammen en oudere takken. In het voorjaar, bij warm en vochtig weer, vermenigvuldigen de bacteriƫn zich snel en komen als slijmdruppels te voorschijn. Dit slijm trekt insecten aan. Die vliegen van bloem tot bloem, van boom tot boom en zorgen zo voor de verspreiding. Ook vogels, wind en regen spelen een rol. Net als de mens trouwens, wanneer die besmet plantgoed of tuingereedschap gebruikt.

De infectie gebeurt veelal via de bloemen. Eenmaal de plant ziek is, gaan de bloesems, bladeren en vruchtjes verdrogen, verdorren en verkleuren; alsof ze verschroeid zijn door vuur. Ook het schorsweefsel geeft aan dat er iets mis is: de grotere takken en de stam verkleuren tot donkerpaars en er verschijnen overwinteringskankers.

De provincie Limburg lanceerde onlangs een voorlichtingscampagne rond bacterievuur: www.limburg.be/bacterievuur. Op deze site vind je meer info over het ziektebeeld, bestrijding, professionele aanspreekpunten, de gevoelige soorten en alternatieven voor die soorten.

Beter voorkomen dan genezen

Voor bacterievuur bestaat geen remedie. Zieke planten moet je drastisch snoeien of verwijderen en verbranden. Je planten regelmatig controleren (vanaf half mei tot eind augustus) is de boodschap.

Door bacterievuurgevoelige waardplanten, zoals de meidoorn, regelmatig te snoeien, verminder je de kans op infectie, omdat de plant minder bloeit. Het is trouwens wettelijk verplicht om meidoornhagen te snoeien in de winterperiode (tussen 1 november en 1 maart).

En nog een laatste heel belangrijke tip: ontsmet je snoeigerief grondig als je zieke plantendelen hebt weggesnoeid.

Nieuwe aanplantingen van meidoorn worden in het kader van de bacterievuurproblematiek ook afgeraden in de nabijheid van fruitplantages. Hier is het gebruik van gemengde hagen zonder meidoorn meer aangewezen.

Dit gezegd zijnde, mogen we het kind niet met het badwater weggooien. De meidoorn en de meidoornhagen met de prachtige bloesems en rode bessen hebben een niet te onderschatten natuur- en cultuurhistorische waarde en maken deel uit van ons Limburgs landschap.